In onze optiek zijn huid en allergie problemen de meest voorkomende problemen bij Amstaffs.

Wij zijn echter ook van mening dat veel van deze problemen te voorkomen zijn door een goede en doordachte verzorging. Zie daarvoor ons document m.b.t. verzorging.

Een van de problemen is dat de verwante klachten vaak moeilijk te koppelen zijn aan een oorzaak, en veel dierenartsen een te zwaar behandeltraject inzetten, met medicijnen die de hond geen goed doen (bijv. antibiotica, cortisonen, prednisol, enz). Verbeteren van de algemene weerstand, en het wegnemen van zaken die de weerstand ondermijnen (met name verkeerde voeding) kunnen in de meeste gevallen problemen voorkomen of verhelpen. Daarbij moet ook in gedachte worden gehouden dat jonge honden, net als kinderen, nog bezig zijn hun weerstand op peil te brengen en soms zelf over de problemen heengroeien.

 

Hieronder een aantal van de voorkomende problemen:

 

Demodex:

De Demodex mijt is een externe parasiet die alle honden in principe met zich meedragen. Zij krijgen deze op zeer jonge leeftijd overgedragen, op latere leeftijd vindt normaal geen besmetting meer plaats. De hond heeft een natuurlijke weerstand die de populatie van deze parasiet op een laag peil houdt. Vermindering van die weerstand kan een vermeerdering van de parasiet tot gevolg hebben die tot problemen leidt. Het duidelijkste symptoom zijn haaruitval, rode huid, soms pigmentatie (donkere kleuring) en schilfering. Er zijn twee vormen van Demodex, de gelocaliseerde (minder dan 6 kale plekken, meestal op kop en poten) en de gegeneraliseerde vorm (6 of meer plekken). Het voorkomen van gegeneraliseerde demodex in een nest wordt gezien als een reden om alle honden uit dat nest uit te sluiten van het fokprogramma.

De oorzaak van dit probleem ligt altijd in de weerstand, en de beste behandeling is dan ook gericht op het herstellen van de weerstand, en liefst niet op het bestrijden van de parasiet zelf.

De gebrekkige weerstand kan een aantal oorzaken hebben:

  • Erfelijk, dit is de meest hardnekkige vorm en het moeilijkst te bestrijden
  • Leeftijd, d.w.z. dat de weerstand zich nog aan het opbouwen is en nog niet voldoende op peil is (zoals bij kinderziektes). Bij jonge honden kan het dan ook, bij beperkte klachten, het beste zijn niets te doen en af te wachten of de weerstand vanzelf op een peil komt waarbij de klachten verdwijnen
  • Hormoonwisselingen (bijv. de loopsheid)
  • Andere aandoeningen, zoals infecties, allergiën, enz. die de algemene gezondheid van de hond ondermijnen
  • Externe oorzaken, bijv slechte voeding, medicijngebruik (zoals antibiotica), enz

Manieren om de weerstand te ondersteunen:

  • Goede voeding
  • Probiotica
  • Het opsporen en behandelen van andere aandoeningen die de weerstand ondermijnen

Slechts als de situatie erg verslechtert kan het nodig zijn terug te vallen op middelen die de parasieten zelf doden. Deze middelen zijn echter giftig en hebben daardoor weer een negatieve invloed op de weerstand van de hond, wat een averechts effect kan hebben.

 

Grasallergie:

Dit is waarschijnlijk de meest voorkomende aandoening bij Amstaffs. De symptomen zijn donkere plekjes op met name de buik, die meestal geen jeuk veroorzaken. Het probleem is seizoensgebonden (tijdens de groeitijd van gras) en we zien dit probleem vooral in het eerste en tweede levensjaar, de meeste honden hebben daarna een voldoende weerstand. In de meeste gevallen is dit geen aandoening waarvan de hond veel last ondervindt en agressieve behandeling doet dan ook meer kwaad dan goed. Alleen in ernstige situaties is het nodig in te grijpen. Goede voeding, en dan met name granen/mais vrije voeding is de eerste belangrike stap, en in vele gevallen voldoende.

 

Voedselallergie:

Bij veel problemen wordt dit al gauw aangewezen als de onderliggende oorzaak. Helaas wijst men dan niet naar de granen en mais in voeding, die de weerstand van veel honden ondermijnen, maar naar een allergie voor bepaalde eiwitbronnen (bijv. kip). Hypo-allergeen voer is dan een eerste stap in de behandeling, maar hypo-allergeen voer elimineert niet de granen en mais, maar de eiwitten in dit voer zijn kunstmatig dermate kapot gemaakt dat het lichaam ze niet meer herkent. Het gevaar van deze methode is dat deze eiwitten door deze eigenschap als vrije radicalen door het lichaam reizen, en een verhoogde kans op tumoren kunnen geven.

 

In alle gevallen geldt dat een verantwoorde fokker u bij zal staan met eventuele problemen en de eerste persoon zou moeten zijn om u door te laten adviseren.